چه سخت است وقتی راهی جز رفتن نباشد و چه سخت تر است آن گاه که مجالی برای رفتن نباشد.ای تنها فرصت زندگی!چه کنم،ته نگاه تلخ تو را به صد نگاه عاشقانه نمی فروشم!نگاهت را قاب می گیرم که

شاید روزی دوباره باز گردی و تنها راه شناسایی تو قاب عکس کهنه باشد،تنها دلیل برای توجیه زندگی من که با سختی قلب سنگی تو فرو ریخت! 

شعر زیر ازدوست عزیز دوستم علی جون که به مناسبت تولدش نوشته بود  میباشد/من هم  این شعر زیبا  را به خواسثه دوستم توی وبلاگم می نویسم/(علی جون)امیدوارم تو زندگیت موفق باشی/تولدت مبارک/ 

  

                             بنام الهه عشق

به روی گونه تابیدی و رفتی                            مرا با عشق سنجیدی و رفتی 

تمام هستی ام نیلوفری بود                          تو هستی مرا چیدی و رفتی

کنار انتظارت تا سحرگاه                                شبی هم پای پیچک ها نشستم

تو از راه آمدی با ناز آن وقت                          تمنای مرا دیدی و رفتی

شبی از عشق تو با پونه گفتم                     دل او هم برای قصه ام سوخت

غم انگیز است،تو شیدایم را                        به چشم خویش فهمیدی و رفتی

                                  بگفتم بوسه باشد مطلب من

                                  بگفت این تو و این هم لب من

من و شب نالانیم/هر دو از کرده ی خویش/او زافکار پلید/من زتردید سکوت/من و شب گریانیم/همچو شمع درید خاک/من و او می باریم/شب و روز بر سر رود./

 تا بعد بای